کانون نجوم راز آسمان

... من نیز گاهی به آسمان نگاه کرده ام



نویسنده : کانون نجوم راز آسمان ; ساعت ٩:٤٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٥/٩

یکشنبه 29 تیر 1388، ساعت 9شب، مقصد فرودگاه دهلی. مقصد نهایی ما شهر پاتنا و مقصود ما قرار گرفتن در زیر سایه ی ماه به مدت 3دقیقه و 38 ثانیه بود تا بلکه بتوانیم نیمی از لذت طولانی ترین کسوف قرن را ببریم.

 

 

تقریباً تمام برنامه‌ریزی‌ها را بر اساس نقشه‌ها و شنیده‌ها و تجربیات دیگران انجام داده بودیم. همچنین قرار بود در هند به گروهی دیگر از دوستان که قبل از ما به آنجا رفته بودند بپیوندیم که متأسفانه تا پایان سفر چنین امکانی دست نداد.

بعد از پروازی 3.5 ساعته حدود ساعت 1:30 بامداد به وقت دهلی (اختلاف زمانی تهران با دهلی مثبت یک ساعت است) هواپیما در فرود گاه بین المللی «ایندیرا گاندی» دهلی به زمین نشست. چون امیدی به یافتن بلیط قطار به طور مستقیم از دهلی به پاتنا نبود، ساعت 6 صبح همان‌روز دهلی را با اتوبوس به مقصد آگرا (شهری که تاج محل در آن قرار دارد) ترک کردیم. فکر می‌کردیم که 3 ساعته از دهلی به آگرا خواهیم رسید ولی زهی خیال باطل که  به لطف نبود جاده و ترافیک زیاد راه را 8 ساعته پیمودیم. ساعت 2 بعد از ظهر بود که در آگرا و در هوایی گرم و شرجی پیاده شدیم. به علت نبود قطار برای شهر بنارس در همان روز یک شب را در آگرا ماندیم و فردا بعد از دیدن تاج محل و آگرا فورت (قلعه‌ی مغول‌ها در آگرا)، شب هنگام با قطار راهی بنارس شهر مقدس هندوها شدیم.

 

گرفت جزئی، عکس از مهدی لطفی
 

از آنجایی که در بهترین حالت ممکن قطار ما درست هنگام پایان گرفت کامل به بنارس می‌رسید، تصمیم گرفتیم در ایستگاه  اله‌آباد سیتی که در مرز سایه کامل بود پیاده شویم و بقیه‌ی مسیر را با  خودرو طی کنیم تا بتوانیم هر زمان که کسوف شروع شد توقف کنیم. با مشقت فراوان و در ساعت 3:30 بعد از نیمه شب در ایستگاه سوت و کور اله‌آباد سیتی با یک راننده تاکسی به توافق رسیدیم (البته بماند که شاگرد راننده انگلیسی نمی‌دانست و چه مصیبتی کشیدیم تا او را متوجه مقصود خود کنیم و تازه بعد از اتمام صحبت‌ها راننده را که انگلیسی می‌دانست بیدار کرد!!!!). ساعت حدود 4 صبح بود که به سمت بنارس حرکت کردیم. تا زمان شروع گرفت کامل 2 ساعتی زمان داشتیم و امیدوار بودیم که به موقع برسیم. از آنجایی که زمان کافی برای برای SETUP ابزار خود (که شامل یک تلسکوپ 9 سانتی ماکستوف و یک دوربین350 کنون و یک تک چشمی 20در 50 نبود) نداشتیم، در پشت خودرو که یک تویوتای استیشن بود شروع به SETUP کردیم تا زمان کمتری را از دست بدهیم.

این چند روز یکی از دغدغه‌های اصلی ما اوضاع جوی بود که به علت فصل باران‌های موسمی هند (مانسونگ) به شدت متغییر بود.به خصوص که اخباری که از دوستانمان در پاتنا به ما می‌رسید چندان خوشایند نبود و حاکی از ابری و حتی بارانی بودن هوا بود.

در مسیر که می‌رفتیم، ابرهای افق شرقی ما را بیشتر نگران می‌کرد. ولی خوشبختانه کمی بعد از طلوع خورشید به منطقه‌ای در نیمه راه اله‌آباد - بنارس به نام گوپی‌گنج  رسیدیم که آسمانی تقریبا صاف داشت. ساعت حدود 6 صبح بود و گرفت آغاز شده بود. در همانجا توقف کردیم و با بررسی نقشه‌ها متوجه شدیم که در این منطقه 2.5 دقیقه گرفت کامل را خواهیم داشت که در آن اوضاع بهترین محل برای رصد کسوف بود.

 

هلال خورشید و پسری هندی، عکس از مسعود یزدانی

 

در همانجا و در کنار چاده مستقر شدیم و شروع به عکاسی از خورشید و محیط اطراف و مردم محلی کردیم. در این میان هندوهایی که با لباس نارنجی پیاده عازم بنارس بودند تا از گنگ آب بردارند صحنه‌ی دیدنی را پدید آورده بود. ساعت حدود 6:24 دقیقه بود که گرفت کامل آغاز شد. اهلی منطقه نیز اطراف ما جمع شده و با ما ناظر این پدیده‌ی شگفت و زیبا بودند. هم زمان در بنارس و در کنار رود مقدس گنگ تعداد بیشماری به تماشای این پدیده نشسته بودند.

 

تاج زیبای خورشید بر فراز هند، عکس از مهدی لطفی، با روش تی رینگ از پشت تلسکوپ ماکستوف با دوربین کنون 350 دی

 

در پایان می‌توان گفت هر چند که سفر سخت و فشرده‌ای بود ولی ارزش زیادی را به همراه داشت. بار دیگر توانسته بودیم این صحنه‌ی زیبا و فراموش نشدنی را به تماشا بنشنیم  و از شگفت زده شدن خود دوباره شگفت زده شویم! اگر چه لذت زیر سایه‌ی 6 دقیقه‌ای چیز دیگری است ولی آب دریا را اگر نتوان کشید، هم به قدر تشنگی باید چشید.

   

مهدی لطفی_ مسعود یزدانی از گروه کرونا  

 

 

تحلیل گزارش:

علی ابراهیمی سراجی

ضمن تبریک رصد موفقیت آمیز این گروه در کشور هند به اطلاع می‌رساند که گروه فوق در مختصات جغرافیایی 25 درجه و 18 دقیقه‌ی شمالی و 82 درجه و 26 دقیقه‌ی شرقی با ارتفاعی معادل 90 متر از سطح دریا در روستای «گوپی‌گنج» مستقر بودند و شاهد 2 دقیقه و 33 ثانیه کسوف کلی بودند.

 

محل استقرار گروه ایرانی در مسیر سایه با نقطه‌‌ی قرمز مشخص شده است

 

این روستا 55 کیلومتر تا شهر وارانسی فاصله دارد. طبق آخرین تصاویر دریافتی از ماهواره دوستان در بین 2 توده‌ی باز هوایی قرار داشته‌اند. البته اقبال دوستان بسیار خوب بوده زیرا اگر به شهر وارناسی می‌رسیدند احتمالاً با هوایی ابری روبه‌روی می‌شدند. با این همه تلاش این دوستان برای یافتن هوایی صاف در طول مسیر بسیار تحسین‌برانگیز است.

 

تصویر ماهواره‌ای از شبه قاره‌ی هند، ساعت 01:00 جهانی 31 تیر 13288

 

زیرا طبق‌پیش‌بینی‌ها امکان ابری شدن هوا در این منطقه 70 درصد بوده است و لذا یافتن هوای صاف درون جریانات مانسونگ کار بسیار مشکلی بود که دوستان فوق به یاری خدای متعال از پس آن برآمدند. این دوستان ثابت کردند که برای رصد کسوف به امید هوای باز نمی‌توان در یک نقطه مستقر شد و بایستی با تمهیدات لازم در مسیر کسوف جابه‌جا شد.

منبع پایگاه خبری ماهنامه‌ نجوم   




کلمات کلیدی :رخدادهای نجومی