کانون نجوم راز آسمان

... من نیز گاهی به آسمان نگاه کرده ام



نویسنده : کانون نجوم راز آسمان ; ساعت ۸:٥٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٢/۱٦

انفجارهای ناشی از تولد ستارگان در یک کهکشان، با جشن آتش بازی چهارم جولای مقایسه می شود که به سرعت و با شدت اتفاق می افتد، در یک لحظه منطقه ای را روشن کرده و سپس خیلی سریع کم سو می شود. 

اخترشناسان اما معتقدند که انفجارهای زودگذر ستاره ای تنها قسمتی از ماجرا است. تحلیل آرشیو تصاویر کهکشانهای کم جرم یا کوتوله که توسط تلسکوپ فضایی هابل گرفته شده است، پیشنهاد می کند که arburstst" ها (نواحی پرتنشی که ستاره ها در آن شکل می گیرند) در تمام پهنۀ کهکشان جا به جا شده و حرکت می کنند و این فرایند ١٠٠ برابر بیشتر از چیزی که اخترشناسان گمان می کردند، به طول می انجامد. طی شدن مدت زمان بیشتر شاید بر نحوۀ تغییر کهکشانهای کوتوله با گذشت زمان اثر بگذارد و منجر به درک صحیح تر ما از تحول کهکشانی شود.  

  «کریستین مک کویین»(McQu¡nn Kr¡sten)، مدیر طرح از دانشگاه مینه سوتا، می گوید: "تحلیل های ما نشان می دهد که فعالیت ستاره زایی در کهکشانهای کوتوله در مقیاس کیهانی در حال وقوع است". همچون جرقه هایی که از فشفشه ی در حال سوختن بیرون می جهد، توده های انبوه و پر انرژی ستاره زا نیز در سراسر کهکشان پراکنده می شوند.

 به گفته ی مک کویین: "مدت زمان شکل گیری یک ستاره پرجرم در یک کهکشان کوتوله، می تواند بین ۲۰۰ تا ۴۰۰ میلیون سال به طول انجامد".  این بازه های زمانی طولانی مدت، خیلی بیشتر از ۵ تا ١۰ میلیون سالی است که از سوی اخترشناسان پیشینی که بر روی شکل گیری ستاره ها در کهکشانهای کوتوله مطالعه داشته اند، بر آورد شده است. مک کویین می گوید: "آنها فقط به خوشه های منفرد نگاه می کردند و نه به کل کهکشان، بنابراین آنها گمان کردند که شکل گیری ستاره های پرجرم در کهکشانها در مدت زمان کوتاهی اتفاق افتاده است". 

 

 از دید بسیاری از اخترشناسان، کهکشانهای کوتوله به عنوان اجزا تشکیل دهنده کهکشانهای بزرگی که امروزه دیده می شوند به حساب می آیند. بنابراین برای شناخت تکامل کهکشانها، دانستن مدت زمان لازم برای شکل گیری ستارگان بسیار مهم است.

 مک کویین می گوید: "اخترشناسان تمایل بسیاری دارند تا بتوانند به مراحل تحول کهکشانی دست پیدا کنند". "جستجو در کهکشانهای کوچک از این لحاظ مهم است که بنابر یک ﺗﺌوری رایج، کهکشانهای بزرگ بر اثر ادغام با کهکشانهای کوچکتر و کوتوله ایجاد شده اند. بنابراین فهم و درک کافی از این اجزا کوچک قسمت مهمی از این سناریو را کامل می کند".

 تیم مک کویین داده های آرشیوی دوربین پیشرفته هابل را در مورد سه کهکشان: NGC 4163, NGC 4068, IC 4662 بررسی کردند. 

Image 

 

فاصله ی آنها از خورشید بین ٨ تا ١۴ میلیون سال نوری است. این سه جرم قسمتی از تحقیقات بر روی ١٨ کهکشان کوتوله در رابطه با شکل گیری ستارگان پرجرم است. قدرت تفکیک عالی تلسکوپ فضایی هابل این امکان را به تیم مک کویین داد تا آنها بتوانند ستاره های منفرد را در کهکشانها انتخاب و شدت نور و رنگ (دو مولفه ی مهم که اخترشناسان از آنها برای تخمین سن ستارگان استفاده می کنند) ستارگان را اندازه گیری کنند. با تخمین زدن سن ستاره ها، اخترشناسان می توانند پیشینه ی شکل گیری ستاره های پرجرم را در هر کهکشان بازسازی کنند.

 

منبع Astronomy   




کلمات کلیدی :رخدادهای نجومی