کانون نجوم راز آسمان

... من نیز گاهی به آسمان نگاه کرده ام



نویسنده : کانون نجوم راز آسمان ; ساعت ٧:٠٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۱۱/٢٦

این پرسش که "چگونه سیاهچاله هایی که در قلب کهکشان هایی مانند کهکشان ما در کمین نشسته اند به سرعت و تا این حد بزرگ شدند؟" معمایی بود که به دنبال کشف سیاهچاله های کاملا رشد کرده و پرجرمی که توسط کهکشان های بسیار جوان در ابتدای تاریخ جهان محاصره شده اند، ‌مطرح گردید.

«کریس کاریلی» (Chris Carilli) از رصد خانه ملی نجوم رادیویی در نیو مکزیکو  به همراه تعدادی از همکارانش، چهار کهکشان را که کمتر از 2 میلیارد سال پس از انفجار بزرگ بوجود آمده اند مورد مطالعه قرار دادند. کاریلی هنگام ارائه نتایج مطالعات خود در جلسه  انجمن نجوم آمریکا گفت: "در مرکز هر چهار کهکشان سیاهچاله ای وجود دارد که از هر جرمی که تا کنون در عالم مشاهده شده سنگین تر است، که ما جرم سیاهچاله مورد نظر را حدود 20 میلیارد برابر خورشید برآورد می کنیم."

 

http://www.nrao.edu/images/supermassiveBlackHoleGalaxy510.jpg

 

از سوی دیگر به نظر می رسد کهکشان میزبان در مقایسه با کهکشان های امرزوی که سیاهچاله ای همسان را در دل خود پنهان کرده اند، با جرمی متوسط شروع به انبساط نموده است و این فرضیه را  پیشنهاد می کند که "در توالی آفرینش ابتدا سیاه چاله ها بوجود آمده اند و بعد کهکشان ها."

در آخر آنها دریافتند که اگر هسته اولیه تشکیل دهنده سیاهچاله ها از  انقباض و انباشتگی ابرهای گازی حجیم و یا رمبش ستارگان ناشی شده باشد، سیاهچاله های متولد شده از آنها برای اینکه تا این حد بزرگ شده باشند بایستی در مراحل ابتدایی پیدایش با سرعت بسیار شگرفی رشد کرده باشند.  

 

منبع : ماهنامه نجوم(Maria Siboni)




کلمات کلیدی :آموزش