کانون نجوم راز آسمان

... من نیز گاهی به آسمان نگاه کرده ام



نویسنده : کانون نجوم راز آسمان ; ساعت ۳:٤٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٤/۳٠

محققان با کشف آثار این دریاچه قدیمی بر سطح مریخ، امید بیشتری به کشف شواهد وجود حیات بر سطح این سیاره سرخ در حدود میلیاردها سال پیش پیدا کرده‌اند.

دانشمند‌ان می‌گویند قدمت این دریاچه به حدود 4/3 بیلیون سال پیش باز می‌گردد.

گروهی از محققان دانشگاه کلورادو در این زمینه خاطر نشان کردند: دریاچه قدیمی 207 کیلومتر مربع مساحت و بیش از 500 متر عمق دارد.

گائتانو دی آشیل، دستیار تحقیقاتی در این پژوهش اظهار داشت: این یافته اولین مدرک آشکار و مشخص از خطوط ساحلی بر سطح مریخ است.

شرح این پژوهش در نشریه «ژئوفیزیکال رسیرچ لترز» منتشر شده است.

وی افزود: شناسایی خطوط ساحلی و ترکیب آن با شواهد زمین شناختی به ما امکان داد که اندازه و قدمت این دریاچه را محاسبه کنیم.

به نظر می‌رسد که این دریاچه حدود 4/3 بیلیون سال پیش شکل گرفته باشد.

دانشمند‌ان می‌گویند: کشف جدید هم نشان دهنده وجود سیستم دریاچه‌ای قدیمی و بلند مدت بر سطح مریخ و هم حاکی از وجود دوره گرم و مرطوب در این سیاره است.

 

برگرفته از سایت جام جم آنلاین




کلمات کلیدی :رخدادهای نجومی




نویسنده : کانون نجوم راز آسمان ; ساعت ۳:٤۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٤/۳٠

پدیده درخشش زمین که طی آن می توان بازتاب زمین را در قسمت تاریک ماه مشاهده کرد می تواند در کشف سیاره های فراخورشیدی قابل سکونت موثر واقع شده و خصوصیات ساختاری آنها را آشکار سازد.


به گزارش خبرگزاری مهر ، زمانی که کره ماه به کامل ترین وضعیت خود می رسد، انسانها از سطح زمین می توانند درخشش آن را در نهایت قدرت مشاهده کنند. اما گاهی اوقات که ماه به شکل هلال مشاهده می شود می توان بازتاب زمین را بر روی قسمت تاریک ماه مشاهده کرد که این پدیده درخشش زمین نام دارد.

دانشمندان به تازگی اعلام کرده اند که تفاوت میان نور بازتاب داده شده از سطح زمین در برابر نور بازتاب داده شده از اقیانوسها را می توان در سطح ماه مشاهده کرد. با پیگیری تغییرات به وجود آمده در پدیده درخشش زمین همزمان با چرخش سیاره آبی، دانشمندان موفق به اندازه گیری تفاوتهای درخشش میان سطح آینه مانند اقیانوسها و سطح کدر زمین شدند.

نظریه پدیده درخشش زمین برای اولین بار توسط لئوناردو داوینچی که پیشنهاد داد نور خورشید توسط کره ماه به زمین بازتاب داده می شود، مطرح شد. این پدیده را گاهی اوقات می توان با استفاده از چشم غیر مجهز و به شکل درخششی شبح مانند مشاهده کرد. بهترین زمان رصد این پدیده نیز در ابتدای هر ماه و در قسمت غربی آسمان درست پس از غروب خورشید خواهد بود.

ماه کامل زمانی دیده می شود که خورشید، ماه و زمین در یک خط مستقیم قرار گیرند اما در واقع به دلیل اینکه مدار حرکتی ماه و زمین نسبت به خورشید متفاوت است، مواقع نادری به وجود می آید که این سه جرم آسمانی در یک خط مستقیم و کامل قرار گیرند که در این صورت نیز کسوف رخ داده و ماه در سایه قرار خواهد گرفت.

محققان دانشگاه ملبورن با کنترل سیر حرکت ماه برای سه روز در هر ماه در هنگام طلوع و غروب، به اندازه گیری تغییرات بازتابی درخشش زمین در هنگام چرخش زمین در مدار خود پرداختند.

 

نتایج مطالعه نشان می دهد شب هنگام، زمانی که ماه در شکل هلالی درخشان دیده می شود، نور بازتاب شده پدیده درخشش زمین از اقیانوس هند و سواحل آفریقا ناشی می شود. در عین حال در صبحگاه که هلال ماه بسیار کم رنگ به نظر می آید، نور بازتاب شده از اقیانوس آرام سرچشمه می گیرد.

استفاده از نتایج این مطالعات می تواند اطلاعات با ارزشی را از سیاره های دور افتاده در مدار ستاره ای ناشناس در اختیار اخترشناسان قرار دهد. به بیانی دیگر با استفاده از پدیده درخشش زمین در کنار اطاعات کنونی نجوم می توان خصوصیات فیزیکی بسیاری از سیاره های ناشناس و دور افتاده را به منظور کشف سیاره ای شبه زمینی مورد استفاده قرار داد.

بر اساس گزارش ام اس ان بی سی، تغییرات در بازتاب درخشش ظاهری سیاره های فرا خورشیدی می تواند نشانه ای از وجود اقیانوسها و قاره ها در سطح این سیاره ها به شمار رفته و در کشف خصوصیات سیاره هایی قابل سکونت موثر واقع شود.




کلمات کلیدی :اطلاعیه




نویسنده : کانون نجوم راز آسمان ; ساعت ۳:٤۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٤/۳٠

دانشمند‌ان با مطالعه روی اندازه‌گیری‌ها و ارزیابی‌های انجام شده از سوی فضاپیمای «کاسینی» در درون تپه‌های یخی در قمر سیاره کیوان، نمک پیدا کرده‌اند.

به گزارش  (ایسنا)، این کپه‌های یخی در قمر «انسلادوس» کشف شده‌اند و وجود آنها می‌تواند دلیلی بر وجود یک اقیانوس مایع بر سطح این قمر باشد.

بر اساس این تحقیق فضاپیمای کاسینی در گردش تحقیقاتی روز نهم اکتبر گذشته برفراز یک تپه یخی پرواز کرده و وزن مولکولی مواد شیمیایی در این تپه یخی را اندازه‌گیری کرد.

بر اساس این گزارش که در مجله نیوسانتستیت منتشر شده، فرانک پستبرگ ــ پژوهشگر انستیتو فیزیک هسته‌یی «ماکس پلانک» در آلمان - و دستیاران وی در این پژوهش آثاری از سدیم را در قالب نمک و بیکربنات سدیم کشف کرده‌اند.

محققان چنین فرض می‌کنند که این مواد شیمیایی می‌توانند از هسته سنگی انسلادوس منشاء گرفته باشند و بنابراین برای رسیدن به یک تپه یخی باید از درون این هسته و از طریق آب مایع نفوذ کرده باشند، این در حالی است که در مشاهدات قبلی از زمین در سال 2007 هیچ نشانه‌ای از سدیم بر سطح این قمر مشاهده نشده بود.




کلمات کلیدی :رخدادهای نجومی




نویسنده : کانون نجوم راز آسمان ; ساعت ۱٠:٥٤ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/٤/٢٩

امروز دوشنبه 29 تیر (20 جولای) مصادف با چهلمین سالروز اولین قدم انسان بر روی خاک ماه است.


ساعت 7:24 صبح روز 21 جولای به وقت کشورمان (22:56 شب 20 جولای به وقت شرقی آمریکا) در سال 1969 نیل آرمسترانگ اولین قدم انسان را بر روی ماه گذاشت.

در شرایطی که مایکل کالینز، همکار نیل آرمسترانگ و ادوین آلدرین در فضاپیمای آپولو 11 در مدار اطراف ماه مانده بود ماموریت سفر به ماه 16 جولای آغاز و 24 همان ماه به کار خود پایان داد و پس از پایان این ماموریت، فضاپیمای آپولو 11 با موفقیت در اقیانوس آرام فرود آمد.

پس از آپولو 11 شش ماموریت دیگر سفر به ماه انجام شد که آخرین آنها ماموریت آپولو 17 بود که در دسامبر 1972 آغاز شد.

نیل آرمسترانگ سمت چپ

ناسا پیش بینی می کند که با آغاز دهه آینده انسان بار دیگر به ماه بازگردد. روزنامه "لا رپوبلیکا" به 40 سئوال مربوط تاریخی ترین حادثه علوم فضایی دنیا پرداخته است.

1- چه کسانی اولین دو انسانی بودند که به روی ماه فرود آمدند؟

نیل آرمسترانگ و ادوین باز آلدرین قدم بر روی ماه گذاشتند و مایکل کالینز در مدار اطراف تنها قمر طبیعی زمین باقی ماند.

2- موشک زحل 5 فضاپیمای آپولو 11 را تا چه ارتفاعی همراهی کرد؟

تا ارتفاع 110 متری.

3- قدرت رایانه ای که در این فضاپیما وجود داشت چقدر بود؟

قدرت این رایانه کمتر از قدرت محاسباتی یک تلفن همراه امروزی بود.

4- در مجموع چند انسان و در چه ماموریتهایی قدم به خاک ماه گذاشتند؟

در مجموع 12 انسان از طریق ماموریتهای آپولو 11، 12، 14، 15، 16 و17.

5- آخرین انسانی که ماه را ترک کرد چه کسی بود؟

ائوجن سرنان فرمانده آپولو 17 در دسامبر 1972.

6- اولین کلماتی که نیل آرمسترانگ در روی ماه گفت چه بودند؟

این یک گام کوچک برای بشر و یک خیز بزرگ برای بشریت است.

7- در پرواز آپولو 13 چه اتفاق افتاد؟

یکی از دو مخزن سوخت اکسیژن حاضر در فضاپیما منفجر شد و به همین منظور سرنشینان آن مجبور به ترک ماموریت شدند.

8- وسیله نقلیه ماه نورد قادر بود حداکثر تا چه سرعتی حرکت کند؟

در حدود 13 کیلومتر بر ساعت اما می توانست سرعت آن به 20 کیلومتر بر ساعت نیز برسد.

9- اولین ماموریت انسانی سفر به دور ماه کدام بود؟

ماموریت آپولو 8 به سرنشینی فرانک بورمن، ویلیام اندرز و جیمز لاول.

10- میزان سوختی که راکت زحل 5 در اولین مرحله خود مصرف کرد چقدر بود؟

موتورهایش در دو دقیقه کار کمی بیشتر از 2 میلیون لیتر سوخت سوزاند.

 

11- چرا در تصاویری که از ماه گرفته شده است هیچ ستاره ای در آسمان تاریک ماه دیده نمی شود؟

در بیشتر این عکسها تنها به دلیل موقعیت ویژه عکاسی ستاره ها دیده نمی شوند.

12- اگر وسیله نقلیه ماهنورد حامل فضانوردان از سطح ماه بلند نمی شد چه اتفاقی می افتاد؟

فضانوردان به دلیل کمبود اکسیژن جان خود را از دست می دادند.

13- آیا حقیقت دارد که رئیس جمهور نیکسون در مورد وقوع یک رخداد در ماه یک سخنرانی نوشته بود؟

بله. متن این سخنرانی به مدت 30 سال از سوی دولت آمریکا محرمانه ماند. این سخنرانی با این جملات آغاز می شود: "سرنوشت می خواست که انسانها به کشف ماه بروند و روی ماه در کمال آرامش بمانند و استراحت کنند."

14- چند ماموریت آپولو با هدف مشاهده اشیایی که پیش از آن انسان روی ماه رها کرده بود انجام شد؟

یک ماموریت. در ماموریت آپولو 12 که از دستگاه "نقشه بردار 3" دیدن کرد.

15- آیا از ماه ارگانیسم زنده ای به زمین آورده شد؟

بله، حتی اگر منشاء این ارگانیسم ماه نبود. به طوری که فضانوردان آپولو 12 باکتری "استرپتوکوکوس میتیس" را از داخل قطعات "نقشه بردار 3" به روی زمین آوردند. این باکتری بیش از دو سال در محیط ماه بدون هیچ مشکلی زنده مانده بود.

16- آیا فضانوردان هرگز جهت خود را در ماه گم کردند؟

بله. فضانوردان در ماموریت آپولو 14 راه خود را گم کردند اما با کمک تکنسینهای مستقر در پایگاه هاستون ظرف چند دقیقه توانستند موقعیت دقیق خود را نسبت به وسیله نقلیه ماهنورد پیدا کنند.

17- کدام ماموریت آپولو بیشترین تعداد حوادث را داشت؟

آپولو 16. اولین مشکل در مرحله سوم این ماموریت انجام شد. سپس دوربین تصویربرداری که فضانوردان روی ماه حمل می کردند خراب شد و مشکلاتی در رایانه داخل وسیله نقلیه ماهنورد به وجود آمد.

18- وسیله نقلیه ماهنورد چگونه هدایت می شد؟

 

از طریق یک کلاش (cloche) که با آن قدمهای به جلو، عقب و به کنار رفتن کنترل و هدایت می شد.

19- آیا فضانوران همیشه محبور بودند تحت کنترل فرماندهی زمینی در مرکز فضایی هاستون قرار داشته باشند؟

بله. به استثنای پرواز آپولو 7 .

20- آیا حقیقت دارد که فضانوردان آپولو 11 یک شئ شناسایی نشده را در مدت پرواز به ماه دیدند؟

بله. اما به احتمال بسیار زیاد این شئ ناشناخته در مرحله سوم راکت زحل 5 جدا شده باشد.

 

21- چند کیلوگرم از سنگهای ماه در اولین ماموریت آپولوها و چند کیلوگرم در آخرین ماموریت به زمین آورده شد؟

در اولین ماموریت در مجموع 5/21 کیلوگرم و در آخرین ماموریت آپولو در مجموع 52/110 کیلوگرم سنگ ماه آورده شد.

22- فضانوردان چند گردش را روی ماه انجام دادند؟

فضانوردان آپولو 11 یک گردش را انجام دادند. فضانوردان آپولو 12 و آپولو 14 دو گردش و با آپولو 15 سه گردش انجام شد.

23 - شارژ باتری وسایل نقلیه ماهنورد چقدر عمل می کرد؟

 

حدود 78 در حداکثر سرعت.

 

24- آیا چرخهای ماهنورد می توانستند پنچر شوند؟

 

خیر. چراکه با شبکه ای سیمهای فولادی با روکش تیتانیوم ساخته شده بودند.

 

25- گردشهای روی ماه چقدر طول کشیدند؟

 

از حدود دو ساعت و نیم در آپولو 11 تا 7 ساعت و 36 دقیقه برای تجسس در ماموریت آپولو 17.

 

26- آخرین جملات تاریخی گفته شده روی ماه کدام بود؟

ائوجن سرنان در آخرین ماموریت آپولو گفت: "در اینجا انسان کشف خود را در ماه در دسامبر 1972 تکمیل کرد. می توانیم روح صلح را به نامی که در اینجا بر روی زندگی همه انسانها منعکس می شود بیفزاییم."

27- آیا تا به امروز تمام فضانوردان ماموریتهای آپولو زنده هستند؟

خیر. 8 فضانورد به دلایل طبیعی و یا حوادث رانندگی در گذشته اند.

29- چه کسی راکت زحل 5 را طراحی کرد؟

ورنهر فن براون که بعد از جنگ جهانی دوم از آلمان به آمریکا مهاجرت کرده بود.

30-  فضانوردان به چه طریقی روی ماه راه می رفتند و دمای روی ماه چقدر بود؟

به روشهای مختلف. به طور ساده با قدم زدن و یا جهیدن مثل کانگورو. دمای ماه از 120 درجه سانتیگراد در نور خورشید در جهت جنوبی تا 170- درجه در قلب شب ماه متغیر بود اما به هر حال فضانوردان آپولو 11 در دمای بین 5 تا 100- درجه سانتیگراد آزمایشات خود را انجام دادند.

31- ماموریتهای آپولو به چه دردی خوردند؟

 

از دیدگاه علمی برای شناخت بهتر تنها قمر زمین به خصوص بازسازی تاریخ آن.

 

32- بزرگی ماهنورد ماموریتهای آپولو چقدر بود؟

 

این وسیله نقلیه ماهنورد به طول 310 سانتیمتر، به عرض 183 و وزن 209 کیلوگرم بود.

 

33- در کل ماهنوردها چند کیلومتر پیمودند؟

 

فضانوردان نباید به دلایل امنیتی بیش از 5/9 کیلومتر از وسیله فرود آورنده فضانوردان دورتر می شدند و بنابراین در مجموع 65 کیلومتر را پیمودند.

 

34- ابعاد فضاپیمای آپولو که سه فضانورد را به ماه حمل می کرد چقدر بود؟

 

ارتفاع فضاپیمای آپولو 2/3 متر، قطر آن 9/3 متر و وزن آن 5 هزار و 900 کیلوگرم بود.

 

35- لباس فضانوردان ماه از چه موادی تشکل شده بود؟

 

از یک سری از لایه های مواد مختلف که مهمترین آنها عبارت بودند از: یک لایه نایلون، یک لایه نئوپرن و یک لایه دیگر از نایلون. تمام این لایه ها از پنج لایه پلی استری میلار آلومینیومی شده و پنج لایه از داکرون پوشیده بود و سپس دو لایه کاپتون و دو لایه تفلون بر روی تمام این لایه ها کشیده بود.

 

36-  آیا دانشمندان هم در گروه فضانوردان ماه شرکت داشتند؟

 

بله. در ماموریت آپولو 17 ، هریسون اشمیت زمین شناس شرکت کرد.

 

37- علاوه بر پرچم آمریکا پرچم کدام کشورها بر روی ماه نصب شدند؟

 

فرمانده آپولو 17 با خود پرچم چکسلاواکی را به افتخار اجدادش که در این کشور متولد شده بودند حمل کرد.

 

39- آیا دانه های گیاهان زمینی به روی ماه حمل شدند؟

 

بله. استورات روزا از آپولو 14 با خود صد دانه از گیاهان مختلف را از زمین به عنوان سوغات به ماه برد.

 

40- آیا در ماموریت آپولو از دارو نیز استفاده شد؟

 

بله. از داروهای ضد درد، قطره های چشمی، نرم کننده های بینی، کرم پوست، کپسول ضد تهوع، کپسول ضد اسهال و آنتی بیوتیک.

 

پایگاه خبری ماهنامه نجوم   




کلمات کلیدی :اطلاعیه




نویسنده : کانون نجوم راز آسمان ; ساعت ۸:٠۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٤/٢٧

ماه گذشته دو مقاله در مجله‌ی Nature در پاسخ به این پرسش که آیا قمر زحل، انسلادوس، دارای اقیانوس شور و مایع می‌باشد، مواضع مخالفی نسبت به هم گرفتند.

 

یک گروه تحقیق از اروپا می‌گوید ستون‌های عظیم آب که به صورت فواره‌های غول پیکر از قطب جنوب این قمر جاری می‌شوند، از یک اقیانوس شور سرچشمه می‌گیرند. گروه دیگر، از دانشگاه کلرادو، اظهار می‌دارد که این آبفشان‌های مفروض برای حاصل شدن از یک اقیانوس، از سدیم کافی برخوردار نیستند. حقیقت ممکن است به جستجو‌ی حیات فرازمینی و همچنین به درک ما از نحوه‌ی شکل گیری اقمار سیاره‌ای بستگی داشته باشد.

ابتدا فضا‌پیمای کاسینی این ستون آب را در کاوش خود از سیاره‌ی حلقه‌دار بسیار بزرگ در سال 1384/ 2005 کشف کرد. انسلادوس بخار آب، گاز و خرده‌ریزهای یخ را به فضا، به ارتفاعی در حدود صدها کیلومتر بالاتر از سطح قمر، پرتاب می‌کند.

 

http://www.universetoday.com/wp-content/uploads/2009/06/Enceladus.jpg

 

این قمر، که در خارجی‌ترین حلقه‌ی E زحل در گردش است، یکی از سه جرم خارجی منظومه شمسی است که فوران‌های فعالی از گرد و غبار و بخار تولید می‌کند. علاوه براین، گذشته از زمین و مریخ و قمر مشتری، اروپا، انسلادوس یکی از مکان‌هایی در منظومه شمسی است که ستاره‌شناسان دارای شواهد مستقیمی از وجود آب در آن ناحیه هستند.

 

محققان اروپایی، به سرپرستی فرانک پستبرگFrank Postberg)) از دانشگاه هیدلبرگ در آلمان، از کشف نمک‌های سدیم در میان گرد و غبار خارج شده از ستون‌های آب انسلادوس گزارش دادند. پستبرگ و همکارانش داده‌ها را ،که از تحلیل‌گر غبار کیهانی((Cosmic Dust Analyzer یا (CDA) متصل به فضا‌پیمای کاسینی بدست آمده، مطالعه کرده‌اند و با اطلاعات حاصل از تجربیات آزمایشگاهی تلفیق نموده‌اند.

 

آن‌ها می‌گویند دانه‌های یخی در آبفشان انسلادوس دارای مقدار قابل توجهی از نمک‌های سدیم می‌باشند که نشان‌دهنده‌ی اقیانوس شور در اعماق بسیار پایین هستند.

نتایج مطالعه‌ی آن‌ها بر این مطلب دلالت می‌کند که غلظت نمک طعام در این اقیانوس می‌تواند همانند اقیانوس‌های زمین و در حدود 3/0-1 مول نمک در هر کیلو‌گرم از آب باشد.

 

ولی مطالعات کلرادو تعبیر متفاوتی را ارائه می‌کند. نیکلاس اشنایدرNicholas Schneider))، از آزمایشگاه بولدر CU_Boulder)) مربوط به فیزیک جو و فضا، و همکارانش می‌گویند مقدار زیاد سدیم در این آبفشان باید همان میزان نور زرد ساطع کند که از چراغ‌های خیابان حاصل می‌شود و بهترین تلسکوپ‌های دنیا می‌توانند حتی تعداد کمی از اتم‌های سدیم چرخان به دور زحل را شناسایی کنند.

 

تیم اشنایدر با استفاده از دو تلسکوپ نشان داد مقدار کمی اتم‌های سدیم در بخار آب وجود دارد.  اشنایدر گفت: " حمایت از فرضیه‌ی آبفشان بسیار جالب توجه بوه است. ولی  آنچه که طبیعت می‌گوید اینگونه نیست".

یک توضیح مطرح شده برای این نتایج متفاوت چنین است که غارهای عمیق ممکن است در جایی که آب به آرامی تبخیر می‌شود، وجود داشته باشند. هنگامی که فرآیند تبخیر کند است بخار حاوی مقدار کمی سدیم می‌شود همانند آبی که از اقیانوس تبخیر می‌شود. سپس این بخار درحین عبور از شکاف‌های کوچک به فضای خلاء به صورت فواره در‌می‌آید.

او گفت: "اگر این تبخیر شدیدتر می‌شد نمک بیشتری در برمی‌گرفت. این طرح تبخیر کند از یک اقیانوس غار مانند عمیق با نتایجی که تا‌کنون بدست آوردیم محتمل است".

 

ولی اشنایدر توضیح‌های متعدد دیگر برای فواره‌ها را به یک اندازه قابل قبول دانست. او گفت: "احتمال دارد یخ گرم به فضا تبخیر شود. حتی ممکن است مکان‌هایی باشند که پوسته در اثر حرکات کشندی در جهت مخالف خودش ساییده ‌شود و این اصطکاک آب مایع تولید می‌کند سپس این آب به فضا تبخیر می‌شود".

"اینها همه فرضیه هستند ولی ما نمی‌توانیم با نتایجی که تا کنون بدست آوریم هیچ کدام را تأیید کنیم. ما باید همه‌ی آن‌ها را در نظر داشته باشیم".




کلمات کلیدی :آموزش




نویسنده : کانون نجوم راز آسمان ; ساعت ۱:٥٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٤/۸

آیا شما از آن دسته افرادی هستید که قصد ماجراجویی شکار سایه در دنیا را دارید؟ آیا می‌خواهید همه چیز را در مورد این پدیده‌ی زیبا بدانید؟

 

 

 

به مناسبت رصد طولانی‌ترین کسوف قرن بیست و یکم در سال جهانی نجوم، مرکز نجوم آستان حضرت عبدالعظیم (ع) دومین دوره‌ی آشنایی با گرفت‌های ماه و خورشید را برگزار می‌کند. این دوره فرصت مناسبی برای علاقه‌مندان فراهم خواهد کرد تا در مورد این پدیده‌ی جذاب و دیدنی اطلاعاتی بسیار مهم کسب کنند. در این دوره سعی می‌شود تا با تمام مسائل مربوط به گرفت‌های ماه و خورشید از جمله تاریخچه، انواع گرفت‌ها و ساختار مداری ماه، انواع چرخه‌های مرتبط با کسوف، انواع پرژه‌ها و محاسبات خورشید‌گرفتگی، نرم‌افزارها، عکاسی و فیلم‌‌برداری در کسوف آشنا شوید. مدرس دوره آقای علی ابراهیمی سراجی از محققین و رصدگران گرفت‌های ماه و خورشید است.


by Ben Cooper, Total Solar Eclipse 1 Aug 2008, Lake Ob, Novosibirsk, Russia

 

شروع دوره: از شنبه 13 تیر 1388

مدت دوره: طی 10 جلسه در 2 ماه، شنبه و دوشنبه‌ها از ساعت 10 تا 12

محل تشکیل کلاس‌ها: دانشکده‌ی علوم حدیث، مرکز نجوم شهر ری

هزینه‌ی ثبت نام: 13 هزار تومان

برای اطلاعات از نحوه‌ی ثبت نام با تلفن 55951286 تماس حاصل نمایید.




کلمات کلیدی :اطلاعیه




نویسنده : کانون نجوم راز آسمان ; ساعت ۱:٤٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٤/۸

هزاران سال است که پاسبانان آسمان در تلاش­اند تا فاصله خورشید و زمین را اندازه گیری کنند. در قرن سوم پیش از میلاد، «آریستارخوس»(Aristarchus)، که به خاطر طرح دستگاه خورشیدمرکزی برای نخستین بار شهرت دارد، فاصله خورشید تا زمین را 20 برابر دورتر از فاصله ماه تا زمین برآورد کرده بود. در حالیکه می دانیم  این فاصله 400 برابر بیشتر از فاصله ماه تا زمین است.

در اواخر قرن بیستم  اخترشناسان  کنترل بهتری بر این اندازه گیری کیهانی داشتند که بعدا به واحد نجومی معروف شد. در واقع باید از پرتوهای رادار و ردیابی فضاپیمای بین سیاره ای ممنون باشیم که درستی و دقت فاصله خورشید و  زمین را نشان داد که این مقدار برا بر است با 149.597.870.696 کیلومتر.

sun-earth 

 

با در اختیار داشتن چنین مقیاسی در سال 2004، «کراسینسکی»(Krasinsky) و «وویکتور برومبرگ»(Victor A. Brumberg) طی محاسباتی دریافتند که خورشید و زمینی سالانه 15 سانتی­متر از هم  دور می شوند. اما چرا؟

در پاسخ به این پرسش نظریاتی وجود دارد. یک نظریه این است که احتمالا خورشید در اثر همجوشی و طوفانهای خورشیدی، جرم و در نتیجه دام گرانشی خود را از دست می دهد. سایر احتمالات عبارتند از  تغییر ثابت گرانشی، گسترش کیهان و حتی تاثیر ماده سیاه. گرچه هیچ یک از این موارد به درستی ثابت نشده است.

جزر و مد  کوچک

اما «تاکاهو میورا»(Takaho Miuraاز دانشگاه هیروساکی، و همکارانش بر این باورند که جواب این پرسش را می داند. آنها در مقاله ای به مجله اروپائی نجوم و اختر فیزیک بیان کردند که خورشید و زمین در واقع به دلیل بر هم کنش کشندی (جزر و مدی) یکدیگر را می رانند. این همان روندی است که به تدریج مدار ماه را به سمت بیرون می راند. جزر و مدهای ایجاد شده در اقیانوسهای زمین توسط ماه به تدریج انرژی چرخشی زمین را  به حرکت ماه انتقال می دهد و در نتیجه هر ساله مدار ماه به اندازه 4 سانتیمتر بزرگتر شده و چرخش زمین به اندازه 000017/0 ثانیه  کندتر می شود. همچنین تیم میورا بر این باورند که  افزایش ناچیز جرم سیاره ما باعث ایجاد برآمدگی ثابت جزر و مدی در خورشید می شود. این تیم کاهش سرعت چرخش خورشید را 3 صدهزارم ثانیه در هر قرن ( 00003/0 ثانیه در هر سال) محاسبه کرده است. بر اساس توضیحات این تیم افزایش فاصله زمین و خورشید به دلیل  کاهش اندازه حرکت زاویه ای خورشید است.

 




کلمات کلیدی :آموزش