کانون نجوم راز آسمان

... من نیز گاهی به آسمان نگاه کرده ام



نویسنده : کانون نجوم راز آسمان ; ساعت ۱٠:۱۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱۱/٢۸

با انتشار تازه‌ترین نتایج بررسی تابش زمینه کیهانی، پژوهشگران دبلیومپ موفق شدند با ارایه دقیق‌ترین تخمین از عمر عالم، از وجود نوع چهارم ذران نوترینو و مشکلات مدل استاندارد کیهان‌شناسی پرده بردارد.

بهنوش خرم‌روز:‌ در مورد جهان،‌ چگونگی پدیدایش و زمان آغاز آن تئوری‌های متفاوتی وجود داشت، اما این که یافته‌های به‌دست آمده از 7 سال اطلاعات فضاپیمای دبلیومپ ناسا‌ بر برخی از این نظریه‌ها مهر تایید بزند، ‌به نظر هیجان‌انگیز می‌رسد. یافته‌های جدید امید رفع ابهام از بسیار معماهای کیهانی را به وجود آورده است.

به گزارش وایرد، مطالعات جدید، چشم‌انداز تازه‌ای را از اولین نور جهان منتشر کرده‌اند. به نظر می‌رسد که با استفاده از این تصاویر و تحلیل آن‌ها بتوان سن دقیق جهان را تخمین زد. و با شناسایی گاز هلیوم اولیه،‌ علامت کلیدی انبساط جهان را که مدل پیشگام در مورد شکل‌گیری جهان است،‌ به دست آورد.

این نتایج که بر پایه اطلاعات گردآوری شده کاوشگر ناهمسانگردی ریزموج ویلکینسون ناسا (WMAP) طی هفت سال ‌به دست آمده، شواهد جدیدی مبنی بر شباهت رازآلود ماهیت انبساط جهان با ثابت کیهانی انیشتین دارد. به علاوه این اطلاعات جدید نشان می‌دهد که دانشمندان مدل درستی برای توضیح گاز داغ اطراف خوشه‌های کهکشان‌ها ندارند.

در آغاز قرن بیستم، دانشمندان تصور می‌کردند جهان حالتی ایستا دارد. اما معادلات نسبیت عام که آلبرت اینشتین برای توصیف حالت بزرگ‌مقیاس عالم ارایه کرده بود، نشان می‌داد جهانی حالتی پویا دارد و یا در حال انبساط است یا انقباض. از این‌رو، پارامتری را به نام ثابت کیهانی وارد معادلات خود کرد تا با اثر انبساط یا انقباض عالم مقابله کند. وقتی در دهه 1930، ادوین هابل کشف کرد جهان در حال انبساط است، اینشتین این پارامتر را حذف کرد و آن‌را بزرگ‌ترین اشتباه زندگی خود نامید.

سی.ام.بی: تابش زمینه ریزموج کیهانی
تابش زمینه کیهانی، نخستین پرتوهای نوری است که پس‌از تولد کیهان منتشر شده است. در آغاز، جهان شلوغ‌تر از آنی بود که پرتوهای نور بتوانند منتقل شوند، اما چهارصدهزار سال پس‌از مهبانگ، این نور برای اولین بار در فضا آزاد شد. این نور قدیمی پر از نقاط گرم و سردی است که نشانه‌هایی از توده‌های اولیه‌ تشکیل دهنده کهکشان‌ها هستند.


(برای مشاهده عکس بزرگ، اینجا را کلیک کنید)

دانشمندان بسیاری از جمله ویوید اشپرگل از دانشگاه پرینستون و چارلز بنت از دانشگاه جان هاپکینز، اندازه این نقاط سرد و گرم امروزی را با اندازه آن‌ها در اولین انتشارات نور به فضا مقایسه کرده‌اند تا سن جهان را به دقت محاسبه کنند.

با استفاده از این اطلاعات و اطلاعات حاصل از مطالعه ابرنواخترهای دور و دیگر پدیده‌های کیهان‌شناختی، گروه دانشمندان به این نتیجه رسیده‌اند که جهان 13.75 میلیارد سال با 110 میلیون سال کم‌تر یا بیشتر، عمر دارد.

محاسبات قبلی دانشمندان با استفاده از تنها 5 سال اطلاعات مشاهدات ماهواره‌ای، سن جهان را 13.73 میلیارد سال با 120 میلیون سال کم‌تر یا بیشتر نشان داده بود.

مقایسه نقاط سرد و گرم در مدل‌ها و یافته‌های جدید
اطلاعات جدید تایید می‌کند که جهان اولیه به سرعت منبسط شده و به عبارت بهتر، متورم شده است. بر اساس نظریه تورمی، جهان در 10 الی 33 ثانیه اول از مقیاس زیراتمی به اندازه یک توپ فوتبال رسیده است. طبق این نظریه که موفقیت زیادی در توضیح ساختار جهان داشته، نوسان شدت انتشار ریزموج در مقیاس‌های بزرگ‌تر فضایی باید به نسبت، بزرگ‌تر از نوسان شدت انتشار این امواج در مقیاس کوچک‌تر باشد. این الگویی است که اطلاعات ماهواره جدید آن را تایید می‌کند.

مقایسه نقاط سرد و گرم در مدل‌ها و یافته‌های جدید

مدل استاندارد کیهان‌شناسی پر از انبساط، مواد نامرئی به عنوان ماده تاریک و چیزی به نام انرژی تاریک است که گفته می‌شود شتاب‌دهنده انبساط کیهانی است. اما یافته‌های ماهواره‌ای جدید به گونه‌ای تازه در مقابل این مدل در آمده است.

دانشمندان با استفاده از این یافته‌های جدید برای اندازه‌گیری نوسان‌های صوتی (معادل کیهانی امواج صوتی) استفاده و تایید کرده‌اند که درست همان‌طور که نظریه انفجار بزرگ مدت‌هاست می‌گوید، هلیوم و هیدروژن را جهان اولیه تولید کرده است. مطالعات قبلی بر پایه میزان هلیوم موجود در قدیمی‌ترین ستاره‌های کیهان بود و از اندازه‌گیری مستقیم این گاز در جهان اولیه استفاده نمی‌کرد.

با این که شاید این اطلاعات شگفت‌انگیز و متحیرکننده به نظر نرسد،‌ اما به دست آمدن تاییدی برای نظریات موجود،‌ جالب است.

تردید در نظریات موجود
علاوه بر این‌ها،‌ دانشمندان از یافته‌های این ماهواره برای تشخیص ذرات خنثای اولیه به نام نوترینوها در کیهان استفاده کردند. فیزیکدانان 3 نوع نوترینو را می‌شناسند: نوترینوی الکترون،‌ نوترینوی میون و نوترینوی تاو. اما یافته‌های حاضر، وجود 3 یا 4 نوع را تایید می‌کنند و به گفته پژوهشگران، ممکن است دو سال مشاهده بیشتر وجود نوع چهارمی را هم تایید نماید.

در یافته‌هایی جداگانه، فراوانی فوتون‌های تابش زمینه کیهانی در مجاورت خوشه‌های کهکشان شناسایی شد. در این مورد اما یافته‌های ماهواره با نظریه موجود در تناقض است. گفته می‌شود که الکترون‌های پرانرژی مرتبط با خوشه‌های کهکشان با برخی از فوتون‌های تابش زمینه کیهانی مرتبطند، به صورتی که این فوتون‌ها را به سطوح بالاتری از انرژی می‌فرستند که کاوشگر قادر به تشخیص آن نیست. در نتیجه کاوشگر، فوتون‌های کم انرژی‌تری را در مجاورت خوشه‌ها تشخیص می‌دهد.

در واقع کاوشگر یک نقص را ضبط می‌کند،‌ اما این تنها نیمی از میزانی است که نظریه خوشه کهکشان پیش‌بینی کرده است. تلسکوپ قطب جنوب، یک آزمایش زمینی است که تابش زمینه کیهانی را مطالعه می‌کند و آن هم نقصانی کم‌تر از حد انتظار را نشان داده است. این عدم هماهنگی با نظریه بدین معناست که نظریه‌پردازان باید در فهم خود از خوشه‌های کهکشان تجدید نظر نمایند.

منبع : خبر آنلاین




کلمات کلیدی :گزارش




نویسنده : کانون نجوم راز آسمان ; ساعت ٦:٠۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱۱/٢٦

28 و 29 بهمن سیارک وستا به نقطه مقابله رسیده و به قدر 6.1 نزدیک می شود. با کمک نقشه ارائه شده در این مقاله می توانید شروع حرکت وستا را دنبال کنید...

 

این روزها پس از غروب خورشید، بالا آمدن صورت فلکی اسد را شاهدیم که می گوید فصل بهار در راه است. 4 ستارۀ سر اسد صورتک داسی شکلی را تشکیل داده و در داخل و اطراف این داس در این فصل شاخص ترین سیارک آسمان یعنی وستا آرام در حرکت است. هرچند وستا بزرگترین سیارک نیست اما در زمان مقابله پرنورترین سیارک محسوب می شود. مواد منحصر بفرد سطح این سیارک در مقایسه با دیگر اجرام کمربند سیارک ها تیرگی کمتری دارد.

 28 و 29 بهمن/ 17 و 18 فوریه، وستا به نقطه مقابله رسیده و به قدر 6.1 نزدیک می شود . با کمک نقشه می توانید شروع حرکت وستا را دنبال کنید. قدر آن در اول ژانویه 7.2 و در اول فوریه 6.4 بود. 17 و 18 فوریه به کمینه­ی خود می رسد و مجددا شاهد افزایش قدر آن هستیم به طوری که اول آوریل 6.8، اول می 7.3 و در ابتدای ژوئن به 7.7 خواهد رسید. یعنی در تمام این اوقات با دوربین دوچشمی رؤیت پذیر است.

                                                                                                     Image         

درست در حوالی زمان مقابله رویداد خاصی رخ می دهد. در غروب 5 الی 6 اسفند در آسمان آمریکا، وستا فاصلۀ بین ستارۀ گامای اسد (با قدر 2.5) تا ستارۀ 40 اسد (با قدر 4.8) را که در 22 دقیقۀ قوسی از جنوب گاما قرار دارد طی می کند. وستا برای این جفت آشنای دوربین های دوچشمی مزاحمی کم نور خواهد بود. حرکت این سیارک را هر شب حتی با تلسکوپ ساعت به ساعت رصد کنید. در تاریخ  های ذکر شده وستا در کمتر از 2 ساعت 1 دقیقۀ قوسی به سمت شمال غربی و در اوج شکوه خود 1 ثانیۀ قوسی را در 2 دقیقه طی خواهد کرد.

نقشه کامل مسیر حرکت سیارک وستا




کلمات کلیدی :رخدادهای نجومی




نویسنده : کانون نجوم راز آسمان ; ساعت ٦:٥٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱۱/٢٠

سه‌شنبه، آغاز پروژه فیلم‌برداری از خورشید

سه‌شنبه، آغاز پروژه فیلم‌برداری از خورشید

دانش  - ماهواره جدید خورشناسی ناسا که برای پرتاب در روز سه‌شنبه 20 بهمن برنامه‌ریزی شده، قرار است هر 10 ثانیه یک‌بار از سطح خورشید عکس‌برداری کند و لحظه به لحظه زندگی تنها ستاره منظومه شمسی را ثبت کند.

این مجموعه، ابزار تصویربرداری فضایی است که به همراه تصویربرداران مخابره لرزه‌ای و مغناطیسی، هر ده ثانیه یک‌بار با کیفیت استاندارد Imax از خورشید عکس‌برداری می‌کند. این ابزارها هم‌زمان با هم به رصدخانه فضایی پویاشناسی خورشیدی ناسا، اس.دی.او منتقل خواهند شد.

به گزارش سی.نت، پس از پرتاب این وسیله‌ها در زمان تعیین شده در روز 9 فوریه/ 20 بهمن، رصدخانه فضایی تصاویر خود را با کیفیت چهار برابر بهتر از کیفیت یک تلویزیون اچ‌.دی ثبت خواهد کرد، سپس عکس‌ها را با سرعت 130 مگابیت بر ثانیه به زمین ارسال خواهد کرد. طبق گفته دین پسنل از مرکز پرواز فضایی گرین‌بلت در مریلند، کشفیات احتمالی آینده از طریق این تصاویر بی‌نظیر خواهد بود.

پسنل گفت:« ما هر ده ثانیه تصاویری با کیفیت Imax خواهیم داشت و این سرعت، امکان عظیمی برای کشفیات جدید در اختیار قرار می‌دهد. این کار دقیقا شبیه به کشف ادوارد موی‌بریج، عکاس قرن 18 است؛ وقتی او برای نخستین بار با دوربینی جدید و سریع از اسب‌ها عک‌سبرداری کرد؛ متوجه اسب‌های بسیار سریع، بخشی از مسابقه را در حالی طی می‌کنند که هر 4 پایشان کاملا در هوا بود».

اس.دی.او برای پوشش دادن همه جوانب رویدادهای خورشیدی از 3 ابزار استفاده می‌کند. نخست، ابزار تصویربرداری فضایی است که بیشتر داده‌ها را با استفاده از چهار تلسکوپ، تولید می‌کند. این تلسکوپ‌ها، از سطح خورشید و جو آن با ده طول‌موج مختلف تصویربرداری می‌کنند. در همین حال تصویربردار مخابره لرزه‌ای، اجزای داخلی خورشید و فیزیک حاکم بر آن را بررسی می‌کند. تصویربردار مغناطیسی فعالیت نور فرابنفش را اندازه‌گیری می‌کند.

اطلاعات ارسالی اس.دی.او نیز با استفاده از دو آنتن 18 متری که در نیومکزیکو نصب شده‌اند، دریافت می‌شوند.

منبع : خبر آنلاین




کلمات کلیدی :اطلاعیه




نویسنده : کانون نجوم راز آسمان ; ساعت ٦:٥۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱۱/٢٠

در پایان عمر ستارگان خورشیدمانند، لایه‌های ستاره جدا می‌شوند و به‌شکل یک سحابی در اطراف بقایای ستاره باقی می‌مانند. تازه‌ترین تحقیقات نشان می‌دهد در این مرحله، ستاره از دنباله‌دارها تغدیه خواهد کرد.

فاطمه محمدی‌نژاد: هنگامی که خورسید می‌میرد، تنها زمین نیست که محکوم به فنا خواهد بود. تباهی گریبان دنباله‌دارهایی را که در مرزهای خارجی منظومه شمسی قرار دارند نیز خواهد گرفت. این نتیجه بر اساس تحقیق جدیدی در مورد رفتار سحابی‌‌های سیاره‌نما بدست آمده است، ابرهایی از گاز داغ که در آخرین مراحل زندگی ستاره‌ای هم‌اندازه خورشید اطرافش را فرا می‌گیرند.

به گزارش نیوساینتیست، دو روش برای محاسبه فراوانی عناصر در سحابی‌‌های سیاره‌نما وجود دارد: یکی بررسی نور گسیل‌شده در زمان بازترکیبی الکترون‌ها و اتم‌های یونیزه (اتم‌ها در حالت معمولی خنثی هستند، زیرا تعداد الکترون‌های بار منفی با پروتون‌های بار مثبت هسته برابر است؛ اما وقتی اتمی الکترون از دست بدهد یا الکترون اضافی بدست آورد، یونیزه می‌شود)؛ یا بررسی انرژی حاصل از اتم‌هایی که در برخوردهای پرانرژی برانگیخته شده‌اند. با این حال این دو شیوه نتایج کاملا متفاوتی در بر دارند، تفاوتی که دانشمندان را ده‌ها سال است سردرگم کرده است.

اکنون ویلیام هنی، از دانشگاه ملی خودگردان مکزیکو در مکزیکوسیتی و گرازینا استاسینسکا از رصدخانه پاریس فرانسه پیشنهاد داده‌اند مواد حاصل از تبخیر دنباله‌دارها، می‌تواند باعث بروز اختلاف در نتایج بازترکیبی الکترون‌ها و اتم‌های یونیزه شود. دلیل این مسئله این است که بسته‌های گاز عناصر سنگین ممکن است در فضا تشکیل شوند، و این در صورتی است که یک دنباله‌دار در مرزهای خارجی منظومه به‌وسیله یک ستاره در حال مرگ در مرحله غول سرخ، یا سحابی سیاره‌نمای پس از آن تبخیر شود.

شایان ذکر است این اتفاق برای خورشید نزدیک به 5 میلیارد سال دیگر روی خواهد داد.


منبع : خبر آنلاین




کلمات کلیدی :آموزش




نویسنده : کانون نجوم راز آسمان ; ساعت ٩:٥٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱۱/۱۳

شاید نزدیک‌ترین ستاره به خورشید دارای سیارات زمین‌مانند باشد

شاید نزدیک‌ترین ستاره به خورشید دارای سیارات زمین‌مانند باشد

دانش  - به‌نظر می‌رسید اغتشاشات گرانشی در منظومه‌های ستاره‌ای دوتایی، مانع از شکل‌گیری سیارات در آنها می‌شود؛ اما تازه‌ترین شبیه‌سازی‌ها از وجود سیارات سنگی در این منظومه‌ها، بخصوص نزدیک‌ترین آنها حکایت دارد.

فاطمه محمدی‌نژاد: اگر روزی به نزدیک‌ترین منظومه شمسی سفر کنیم، مشاهده انواع سیارات احتمالی در آن منطقه جالب توجه خواهد بود. به هر حال ما کمابیش اطلاعاتی در این زمینه داریم.

به گزارش نیوساینتیست، به نظر می‌رسد منظومه ستاره‌ای دوتایی (آلفا-قنطورس، پرنورترین ستاره صورت‌فلکی قنطورس و نزدیک‌ترین همسایه کیهانی خورشید)، میزبان دنیاهایی از سنگ و خاک باشد که به احتمال زیاد در شرایطی متلاطم تحت تاثیر نیروی جاذبه ستارگان دوقلو قرار خواهند داشت.

سیارات سنگی از ترکیب چندین جنین سیاره‌ای به ابعاد ماه تشکیل شده‌اند که خود از به هم پیوستن اجرام آسمانی بسیار کوچک شکل گرفته‌اند. با این حال هیچ تضمینی نیست که این جنین‌ها بتوانند در شرایط ناپایدار تشکیل شوند.

برای کشف این موضوع، جیان گی از دانشگاه فلوریدا در گینزویل به همراه همکارانش، مدل رایانه‌ای رِجل‌القنطورس را ساخته‌اند که نشان می‌دهد سحابی‌های پیش‌سیاره‌ای می‌توانند پس از یک میلیون سال در این منظومه شکل بگیرند. با این حال با توجه به این‌که تحت شرایط متلاطم همه گازها ناپدید می‌شوند، هیچ غول گازی در این مناطق شکل نمی‌گیرد.

فیلیپ تبالت، از رصدخانه پاریس در فرانسه این کار را جالب می‌داند؛ اما معتقد است هنوز راه زیادی تا اثبات این مسائل باقی مانده است. مطالعه مورد به مورد روند شکل‌گیری سیارات در منظومه‌های متلاطمی مثل رِجل‌القنطورس، بدون ساده‌سازی غیرممکن است.

منبع : Khabaronline.ir




کلمات کلیدی :آموزش




نویسنده : کانون نجوم راز آسمان ; ساعت ۸:٤٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱۱/٧

منظومه‌های دوتایی، زادگاه نسل‌های دوم و سوم سیارات

منظومه‌های دوتایی، زادگاه نسل‌های دوم و سوم سیارات

اخترشناسان، ستارگان منفرد را در جستجوی سیارات فراخورشیدی جستجو می‌کنند، درحالی‌که تازه‌ترین تحقیقات از احتمال بالای وجود سیارات در منظومه‌های دوتایی و تشکیل نسل دوم و سوم سیارات در آنها حکایت دارد.

محبوبه عمیدی: اغلب دانشمندان، ستارگان را عامل ایجاد سیارات می‌دانند و گمان می‌کنند هر ستاره نوظهوری که توسط ابری از گاز و غبار کهکشانی احاطه شود، می‌تواند سیاره‌ یا سیاراتی را نیز به یکباره خلق کند. این در حالی است که مطالعات تازه نشان می‌دهند ستارگان دوتایی می‌توانند عامل خلق نسل دوم یا حتی سوم سیارات باشند. بیش از نیمی از ستارگان آسمان در منظومه‌های دوتایی قرار دارند.

به گزارش نیوساینتیست، هاگای پیترز از مرکز اختر‌ فیزیک هاروارد-اسمیت‌سونیان، ساز وکار خلق نسل‌های تازه سیارات از ستارگان را ساده، اما حیرت‌انگیز توصیف می‌کند. البته نسل اول سیارات در این مکانیسم نیز مانند تشکیل هر سیاره دیگری از اجتماع صفحات دایره‌ای شکل گرد و غبار در اطراف ستارگان ایجاد شده است.

زمانی که یکى از ستارگان همدم یک منظومه دوتایی می‌میرد، ماده بازمانده از مرگ آن در اطراف جفت دیگر، صفحاتی از غبار و گاز تشکیل خواهد داد که این صفحه و متعلقات آن، اجزای ساختمانی برای ایجاد نسل دوم سیاره را در اختیار آن قرار خواهند داد. لازم به یادآوری است که چنین صفحاتی پیش از این نیز رصد شده‌اند.

نسل سوم یک سیاره هم می‌تواند از خاکسترهای حاصل از مرگ جفت دوم ستاره مرده سربرآورد. پیترز می‌گوید: «بسیاری از افراد تنها در اطراف ستارگان جوان به دنبال رصد سیارات هستند. در حالی که سیستم‌های جفت‌ستاره‌ای که مدام در حال تغییر هستند، رویه کاملا متفاوتی را برای رصد سیارات و یافتن آن‌ها می‌طلبند».

پیدا کردن چنین سیستم‌هایی چندان غیرممکن به نظر نمی‌رسد، چرا که ستارگان دوتایی در طول زمان با کم‌کردن جرم و افزایش سن یا از یکدیگر دور می‌شوند، یا بسیار‌‌نزدیک‌تر از قبل نسبت به یکدیگر قرار خواهند گرفت. در این صورت سیاراتی که بسیار‌نزدیک‌تر از حد انتظار مشغول به گردش دور ستارگان هستند یا سیاراتی که فاصله بیش‌تری نسبت به سیارات نسل اول از ستاره خود گرفته‌اند، می‌توانند سیارات نسل دوم باشند. پیترز مشاهده و بررسی چندتایی از این سیارات را در برنامه کار خود قرار داده است.

حرکت در خلاف جهت
این سیارات حتی می‌توانند در هنگام مرگ یک ستاره، در فضایی کهکشانی مانند خوشه‌های ستاره‌ای کروی که ذخیره چندانی از عناصر سنگین مورد نیاز برای تشکیل سیارات در اختیار ندارد، تشکیل شوند. عناصر سنگین مورد نیاز برای ایجاد سیاره را خاکستر غنی از عناصر سنگین که حاصل مرگ ستاره است، تأمین خواهد کرد.

بسیاری از ذرات تشکیل‌دهنده نسل دوم سیارات می‌توانند در یک صفحه یا صفحه‌های متفاوت و در جهت‌های مختلف گردش کنند. علاوه بر این احتمالا می‌شود این سیارات را از روی حجم عظیم آن‌ها نسبت به دیگر سیارات شناسایی کرد. بعضی از سیارات نسل دوم هم زمانی شکل می‌گیرند که ماده حاصل از مرگ یک ستاره به سمت سیاراتی که در حال حاضر وجود دارد حرکت کند و منجر به ایجاد اجرام بسیار‌سنگینی شود که کوتوله‌های قهوه‌ای نامیده می‌شوند. جرم کوتوله‌های قهوه‌ای از 8درصد جرم خورشید کم‌تر است و نمی‌توانند فرآیند هم‌جوشی هسته‌ای را در هسته خود آغاز کنند و به یک ستاره تبدیل شوند.

این فرایند می‌تواند با افزایش اصطکاک در مدار حاضر، تهدیدی برای موجودیت سیاراتی باشد که در تشکیل کوتوله‌های قهوه‌ای نقش داشته‌اند. افزایش گاز و غبار کهکشانی می‌تواند اصطکاک را در این منطقه آن‌قدر بالا ببرد که به خروج این سیارات از مدار منجر شود و حتی باعث تصادم آن‌ها با ستاره‌ای شود که به دور آن در گردش هستند.

ماریو لیویو از مؤسسه علوم تلسکوپ فضایی با این مسئله که احتمالا اغلب سیارات در اطراف ستارگان در حال رشد ایجاد می‌شوند، موافق است و می‌گوید: «از آن‌جایی که اطلاعات چندانی در مورد فرایند تشکیل سیارات در دسترس نیست، مطالعات رصدی این فرضیه می‌تواند بسیار‌جالب‌توجه باشد و ما را به شناخت راه‌های ممکن در طبیعت برساند. کشف یا عدم‌کشف این سیارات می‌تواند به ایجاد محدودیت‌هایی در الگوهاى نظرى منجر شود و ما را به آنچه که در طبیعت رخ می‌دهد نزدیک‌تر کند».

 

منبع : Khabaronline.ir




کلمات کلیدی :آموزش




نویسنده : کانون نجوم راز آسمان ; ساعت ۸:٤٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱۱/٧

سیاره سرخ فام مریخ، که الهه جنگ در یونان باستان خوانده می شد، در شامگاه 7 بهمن با قرار گرفتن در وضعیت مقارنه به 99 میلیون کیلومتری از زمین و 247 میلیون کیلومتری از خورشید می رسد و فرصت مناسبی برای مشاهده آن با ابزارهای رصدی فراهم می شود.

 

http://mars9.jpl.nasa.gov/images/MarsOpposition20072-br.jpg

 

  یکی از بهترین راه ها برای مشاهده سطح مریخ استفاده از ابزارهایی است که بزرگنمایی زیادی دارند. با این روش می توان نقشه ای از نواحی تاریک و روشن سطح این سیاره را ترسیم نمود.

منبع astronomy.com   




کلمات کلیدی :رخدادهای نجومی