کانون نجوم راز آسمان

... من نیز گاهی به آسمان نگاه کرده ام



نویسنده : کانون نجوم راز آسمان ; ساعت ۱٢:٠۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱٠/٢٧

     جمعه 25 دی ماه شاهد آخرین کسوف سال 88 بودیم. در ادامه مطلب مجموعه ای از تصاویر مربوط به این گرفت را مشاهده می کنید...

 

Image

 

بقیه  عکس ها در ادامه مطلب




کلمات کلیدی :رخدادهای نجومی




نویسنده : کانون نجوم راز آسمان ; ساعت ۱٠:۳۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱٠/٢٥

شاید فکر کنید نمایی از بیابان‌های زمین را می‌بینید که درختچه‌ها در سراسر آن پراکنده است، یا حتی نمایی بزرگ‌شده از صورت مردی که به خوبی اصلاح نکرده است؛ اما این منظره عجیب، تابستان در سیاره مریخ است.

با فرارسیدن تابستان در سیاره سرخ، چهره عجیبی بر سطح زنگ‌زده آن آشکار شده است. افزایش دما سبب می‌شود یخ خشک (دی‌اکسید کربن یخ‌زده) آرام آرام تصعید شود و با اختلال در ساختار مکانیکی توده‌های شن، موجب سقوط آنها شود و بهمنی از آنها (البته در مقیاسی کوچک) به راه بیفتد. برخورد این بهمن‌های شنی با دی‌اکسیدکربن تصعید شده، این الگوهای تیره‌رنگ را ایجاد کرده است. (برای دانلود عکس پرکیفیت 2 مگابایتی، اینجا را کلیک کنید.)

 

مریخ

 

منبع : khabaronline.com




کلمات کلیدی :آموزش




نویسنده : کانون نجوم راز آسمان ; ساعت ۱٠:٤٩ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/۱٠/٢۳

همه چیز از وجود حیات در مریخ حکایت دارد

همه چیز از وجود حیات در مریخ حکایت دارد

دانش > نجوم  - پژوهشگران با بررسی مجدد شهاب‌سنگ آلن‌هیلز و کشف 2 فسیل مریخی دیگر، به نشانه‌های مشابه و قطعی از وجود حیات در سال‌های نخستین تشکیل سیاره مریخ دست یافته‌اند. نتایج قطعی این پژوهش امسال اعلام می‌شود.

فاطمه محمدی‌نژاد: گروهی تحقیقاتی که شواهدی از حیات ابتدایی را در یک شهاب‌سنگ مریخی فرود آمده در قطب جنوب بدست آورده بود، اعلام کرد با استفاده از ابزارهای پیشرفته، 3 شهاب‌سنگ مریخی دیگر را در سال 2010 بررسی خواهد کرد تا به قطع، اعلام کند که آیا شواهد بدست آمده واقعا فسیل موجودات فضایی ساکن سیاره سرخ هستند یا خیر. این اطلاعات جدید، یافته‌های ناسا را مبنی بر وجود باکتری‌های مغناطیسی در مریخ را که در نوامبر2009 / آبان 1388 اعلام شد تایید می‌کند.

به گزارش اسپیس فلایت ناو، دیوید مک‌کی، رئیس بخش زیست‌فضاشناسی مرکز فضایی جانسون ناسا می‌گوید: «ما هنوز باور نداریم که به اثبات وجود حیات بر مریخ رسیده‌ایم؛ اما فکر می‌کنیم به اثبات این‌که حیات در این سیاره وجود داشته است، بسیار نزدیک شده‌ایم.»

مایکل مه‌یر، محقق ارشد ناسا در زمینه تحقیقات مریخ در نشست اتحادیه ژئوفیزیک آمریکا در سن‌فرانسیسکو اعلام کرد: « احتمال وجود حیات در مریخ تبدیل به یک مسئله علمی و سوال عمومی شده است.»

مجله معتبر اکونومیست نیز در یکی از سرمقاله‌های خود در سال گذشته نوشت: «با در نظر گرفتن حساسیت‌های علمی و عمومی در رابطه با حیات در مریخ، این مسئله آن‌قدر برای بشر هیجان‌انگیز و جالب است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت.»

متن کامل در ادامه مطلب

 

 




کلمات کلیدی :آموزش




نویسنده : کانون نجوم راز آسمان ; ساعت ٦:٥٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱٠/۱٦

دو فضاپیمای وویجر ناسا فراتر از مدار پلوتو و در آستانه ورود به فضای میان ستاره‌ای قراردارند.


منظومه شمسی در حال حرکت در میان ابر بین ستاره‌ای است که ستاره‌شناسان آن را ابر میان ستاره‌ای محلی یا Fluff می‌نامند. این ابر دارای پهنایی برابر تقریبا 30 سال نوری  و ترکیبی از اتم‌های هیدروژن و هلیم می‌باشد و در دمای 6000 درجه سانتی گراد قرار دارد.

 فیزیک‌دانان نمی‌توانستند وجود این ابر را در اطراف منظومه شمسی توجیه کنند تا این که در 24 دسامبر تیمی از دانشمندان اعلام کردند که  فضاپیمای وویجر ناسا، این مسئله را حل کرده است.

 Merav Opher می‌گوید: "با بررسی اطلاعات وویجر به وجود یک میدان مغناطیسی قوی، درست در بیرون منظومه شمسی پی بردیم. این میدان مغناطیسی ابرهای بین ستاره‌ای را کنار هم نگه می‌دارد و به چگونگی وجود آنها در اطراف منظومه پاسخ می‌دهد".

حدود 10 میلیون سال پیش، یک خوشه ابرنواختر در نزدیکی یک حباب بزرگ از گاز که میلیون‌ها درجه دما داشت ایجاد شد. Fluff کاملا با این خروجی فشار بالای ابرنواختری احاطه شد و می‌با یست به وسیله آن کاملا خراب یا ناپدید می‌شد، ولی نه تنها اتفاقی نیفتاد، بلکه طبق گزارشات، ابرمحلی هنوز هم دراحاطه گازهای مجاورش قرار دارد. 

به گفته Opher دمای مشاهده شده و چگالی این ابر محلی، فشار لازم برای مقابله با تخریب گازهای اطراف را فراهم نمی‌کند، بنابراین این سوال پیش می‌آید که Fluff چگونه از این اتفاقات نجات می‌یابد؟ بازهم  فضاپیمای وویجر پاسخی  برای این مسئله پیدا کرده است.

 درواقع اطلاعات وویجر نشان می‌دهد که Fluffحدود 4 تا 5 میکروگوس مغناطیسی شده که این میدان مغناطیسی می‌تواند فشار مضاعفی را فراهم آورد که برای مقابله در برابر تخریب مورد نیاز است.

Fluff به وسیله میدان مغناطیسی خورشید فراتر از مرز منظومه شمسی نگه داشته شده است. این میدان مغناطیسی به وسیله بادهای خورشیدی  به شکل حبابی مغناطیسی در‌می‌آید که  پهنایی پیش از10 بیلیون کیلومتر دارد و هلیوسفر نامیده می‌شود. میدان مغناطیسی یاد شده مانند پوششی  در اطراف منظومه شمسی قرار گرفته و از آن در مقابل اشعه‌های کیهانی و ابرهای میان ستاره‌ای محافظت می‌کند.

دو فضاپیمای وویجر ناسا فراتر از مدار پلوتو  و در آستانه ورود به فضای میان ستاره‌ای قراردارند.

در واقع این دوفضاپیما در لایه بیرونی هلیوسفر یا پوسته هلیوسفر ردیابی شدند، جایی که سرعت بادهای خورشیدی به وسیله فشار گازهای بین ستاره‌ای کم می‌شود. وویجر1 در دسامبر 2004 وارد پوسته هلیوسفر شد و وویجر2 سه سال بعد در آگوست 2007 آن را دنبال کرد. این عبورها برای کشف Opher کلیدی بودند.

اندازه هلیوسفر با استفاده از تعادل  نیروها تعیین شد. باد خورشیدی حباب مغناطیسی را از درون باد می‌کند و منطقه Fluff را از بیرون آن فشرده می‌سازد. حرکت وویجرها در پوسته هلیوسفر، اندازه تقریبی هلیوسفر و فشار اعمال شده توسط Fluff محلی  را آشکار ساخت. بخشی از این فشار مغناطیسی است و مقدار آن بر حسب میکروگوس توسط تیم Opher گزارش شده است.

نکته مهم این است که Fluff به شدت مغناطیسی شده و این حقیقت به آن معنی است که ابرهای دیگر هم در همسایگی کهکشان می‌توانند مغناطیسی شده باشند. وقتی که منظومه شمسی به داخل بخشی از این ابرها وارد شود، میدان مغناطیسی آنها  بیش از پیش هلیوسفر را فشرده  می‌سازد. این فشار اضافی به اشعه‌های کیهانی اجازه می‌دهد که بیشتر به درون منظومه شمسی نفوذ کنند و این مسئله آب و هوای زمین و امنیت سفرهای فضایی را تحت تاثیر قرار می‌دهد. در واقع دیگر فضانوردان نمی‌توانند به جاهای خیلی دور سفر کنند زیرا در این حالت  فضای بین ستاره‌ای از همیشه نزدیک‌تر شده است. البته این اتفاقات می‌توانند در ده‌ها یا صدها هزارسال آینده رخ  دهد، وقتی که منظومه شمسی از یک ابر به ابر دیگر منتقل شود.

انجمن نجوم آماتوری ایران


منبع : همشهری آنلاین




کلمات کلیدی :اکتشافات نجومی




نویسنده : کانون نجوم راز آسمان ; ساعت ۱٠:٥۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱٠/۱۳

از نظر علمی وجود آب بصورت مایع در دمای 167- امکان ندارد. در نتیجه باید در مکانهایی سرد نظیر قطب‌های ماه آب به شکل یخ تجمع کرده باشد. اما ...

از نظر علمی وجود آب بصورت مایعی پایدار در دمای 167- امکان ندارد. در نتیجه باید در مکانهایی سرد نظیر قطب‌های ماه یا گودال‌هایی که نور خورشید را دریافت نمی‌کنند آب به شکل یخ تجمع کرده باشد. اما فضا‌پیمای LCROSS  ناسا در مهر ماه امسال پس از برخورد با چنین گودالی در سطح ماه، بنام کابئوس (Cabeus آب پیدا کرد.

 

http://www.newscientist.com/data/images/ns/cms/dn18321/dn18321-1_500.jpg

 

اما رصد های اخیر مدار‌گرد اکتشافی ماه (LRO)، نشان می­دهد که بسیاری از مناطقی که در نزدیکی قطب جنوب همیشه در سایه هستند خشک و مناطقی که نور دریافت می‌کنند مرطوب می‌باشند.

 

این رصدها به دنبال آزمایش­های "آشکارساز نوترونی ماه" (LEND)، که با سنجش میزان نوترون‌هایی که از ماه ساتع می‌شود امکان وجود آب را بررسی می‌کند، انجام شد. آب و مواد دیگری که در ساختار آنها هیدروژن وجود دارد باعث کاهش تعداد نوترونهای پایدار می‌شوند.

LEND به بررسی 37 گودال در مناطق همیشه تاریک که نزدیک به قطب جنوب هستند پرداخت و تنها در 3 گودال به نام‌های کابئوس، فاستینی وشوماخر، مقادیر قابل توجهی هیدروژن یافت شد. چند منطقه آشکار دیگر نیز وجود هیدروژن را نشان می‌دهند.




کلمات کلیدی :اکتشافات نجومی




نویسنده : کانون نجوم راز آسمان ; ساعت ٩:۱۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱٠/۸

دبیر اجرایی شاخه آماتوری انجمن نجوم ایران از وقوع خورشیدگرفتگی در 25 دی ماه خبر داد و گفت: این کسوف (خورشیدگرفتگی) از نوع حلقوی است که مردم ایران نیز می توانند به صورت جزئی آن را مشاهده کنند. ]


اسدالله قمری نژاد، در گفتگو با خبرنگار مهر ، با بیان این مطلب افزود: این خورشید گرفتگی از غرب آفریقا آغاز می شود و در شرقی ترین نقطه چین به پایان می رسد.

وی با تاکید بر اینکه این خورشیدگرفتگی از نوع حلقوی است، اظهار داشت: این نوع از خورشیدگرفتگی هنگامی رخ می دهد که از سطح زمین، اندازه ظاهری ماه کوچکتر از اندازه ظاهری خورشید دیده می شود در گرفت حلقوی بخشی از خورشید به صورت حلقه روشن در اطراف ماه قابل رویت خواهد بود.

قمری نژاد با بیان اینکه این گرفت بیست و سومین گرفت از 70 گرفت دوره 141 ساروسی است، ادامه داد: هر ساروس عبارت است از یکسری گرفت هایی که با فاصله 18 سال و 11 روز و 8 ساعت به طور منظم رخ می دهد.

جزئیات خورشیدگرفتگی

وی با اشاره به جزئیات این پدیده کیهانی، خاطر نشان کرد: در این پدیده در بهترین شرایط ماه میان زمین و خورشید قرار می گیرد و هر چه از خط مرکزی "گرفت" دور شویم این گرفت جزیی دیده می شود بهترین وضعیت گرفت حلقوی در اقیانوس هند خواهد بود.

دبیر اجرایی شاخه آماتوری انجمن نجوم ایران با اشاره به اینکه 20 درصد این خورشید گرفتگی در ایران قابل مشاهده است، یادآور شد: این خورشید گرفتگی در ایران به وقت رسمی ( نصف النهار مرزی ایران) از ساعت 9 و 20 دقیقه تا 9 و 30 آغاز می شود و تا ساعت 11 و 30 دقیقه ادامه دارد.

بهترین نقطه مشاهده گرفت در ایران

به گفته وی بهترین نقطه مشاهده گرفت در ایران در شهرهای جنوبی کشور است و هرچه به سمت شهرهای شمالی کشور حرکت کنیم کمترین مقدار کسوف مشاهده می شود.

هشدار برای رصد خورشید گرفتگی  

دبیر اجرایی شاخه آماتوری انجمن نجوم ایران، با تاکید بر استفاده از ابزارهای مناسب برای رصد خورشیدگرفتگی گفت: برای رصد این پدیده لازم است از فیلترهای مناسب استفاده شود.

قمری نژاد همچنین تاکید کرد: رصدگران قبل از رصد کسوف لازم است فیلترهای خود را بررسی کنند تا نسبت به وجود سوراخ و پارگی در سطح آن اطمینان حاصل کنند در غیر این صورت دچار آسیبهای جدی در ناحیه چشم می شوند.

.
 
منبع: مهر




کلمات کلیدی :رخدادهای نجومی




نویسنده : کانون نجوم راز آسمان ; ساعت ٩:٢٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱٠/۱

طی روزهای گذشته،‌ خبرگزاری‌های مختلف‌ خبر از مشاهده سیاره‌ای می‌دهند که به نظر می‌رسد شبیه‌ترین سیاره به زمین است که تاکنون شناخته شده...

 

کشف یک سیاره مشابه زمین،‌ که احتمالا از آب و سنگ تشکیل شده و اتمسفر دارد، ‌امیدهایی تازه برای یافتن حیات در کهکشان پدید آورده است. حجم این سیاره 19 برابر زمین است، اما تنها 6.5 بار از زمین سنگینتر است

بهنوش خرم‌روز: طی روزهای گذشته،‌ خبرگزاری‌های مختلف‌ خبر از مشاهده سیاره‌ای می‌دهند که به نظر می‌رسد شبیه‌ترین سیاره به زمین است که تاکنون شناخته شده است. این مسئله،‌ باعث شده که این سیاره به اولین گزینه لیست سیاره‌های قابل حیات تبدیل شود.

به گزارش پاپ‌ساینس، این سیاره اولین ابرزمینی است که اتمسفر دارد و احتمال بالایی وجود دارد که روی سطح آن آب نیز وجود داشته باشد. ابرزمین‌،‌ به سیاره‌هایی گفته می‌شود که از زمین بزرگ‌تر و از سیاره‌های گازی کوچک‌ترند. این ابرزمین، ‌در مقایسه با سایر سیاره‌هایی که در یک منظومه شمسی واقع شده‌اند،‌ بسیار به زمین شبیه‌تر است. جالب این‌جاست که ستاره‌شناسان این سیاره را با یک تلسکوپ کاملا معمولی و آماتوری پیدا کرده‌اند که در هر خانه ای ممکن است پیدا شود.

این سیاره تازه، به دور یک ستاره کوتوله قرمز می‌گردد و در فاصله 40 سال نوری از زمین، فقط زمانی از روی زمین قابل رویت است که هنگام چرخش به دور ستاره از مقابل این ستاره قرمز عبور کند. ستاره‌شناسان توانستند اندازه و جرم این سیاره را اندازه‌گیری کنند و حتی امیدوارند که مواد شیمیایی سازنده اتمسفر آن را از روی نور بازتاب شده از سیاره و به کمک تلسکوپ فضایی هابل شناسایی کنند.

دانشمندان اغلب،‌ ابرزمین‌ها را به طور غیرمستقیم،‌ از روی تاثیری که بر ستاره‌های منظومه خود  دارند پیدا می‌کنند. اما حالا این سیاره جدید،‌ که GJ 1214b  نامیده شده،‌ در کنار CoRoT-7-b (ابرزمینی دیگری که چندی پیش به طریقی مشابه کشف شد)، تنها دو ابرزمینی هستند که مستقیما هنگام چرخش دور ستاره خودشان دیده شده‌اند و بدین ترتیب برای ستاره‌شناسان شرایط استثنایی پدید آوردند که به بررسی آن‌ها بپردازند.

 

http://eternosaprendizes.com/wp-content/uploads/2009/05/transit_cnes_corot_7b.jpg

 

یکی از دلایلی که این دو سیاره متفاوتند این است که،‌ چنین شرایطی زمانی اتفاق می‌افتد که سیاره مدار بزرگی داشته باشد تا هنگام دیدن ستاره،‌ باعث نوعی گرفت سیاره‌ای بسیار نادر بشود. ستاره‌های مانند خورشید خیلی پرنورند و زمانی که با تلسکوپ به آن‌ها نگاه می‌شود، نور زیاد آن‌ها نمی‌گذارد که تلسکوپ، سیاره‌ای را که از جلوی آن‌ها عبور می‌کند ببیند،‌ به همین دلیل ستاره‌شناسان به ابزار فضایی مانند تلسکوپ فضایی کپلر ناسا متوصل می‌شوند.

به گزارش نیوساینتیست،‌ این سیاره از نظر حجمی نوزده برابر زمین است در حالی که تنها 6.6 برابر زمین جرم دارد. چنین جرمی می‌تواند غالبا از آب،‌ احتمالا به حالت مایع،‌ تشکیل شده باشد و قدری هم مواد سنگی در هسته‌اش داشته باشد. با این حال،‌ به گزارش نیچر،‌ این سیاره به نسبت به ستاره خود نزدیک است و این باعث می‌شود برای داشتن حیات، ‌حداقل به صورتی که ما می‌شناسیم، ‌خیلی داغ باشد.

از طرفی،‌ مدل‌های تئوریک نشان می‌دهند که چنین سیاره‌ای می‌تواند خیلی دورتر از ستاره‌اش تشکیل شده باشد و دمای کم آن فاصله،‌ باعث ترکیبی از سنگ و یخ روی آن ‌شود،‌ مانند قمر مشتری،‌ گانیمد. اما با انتقال آن به مدارهای نزدیک‌تر به ستاره، ‌تبدیل به یک دنیای آبی دارای اتمسفر می‌شود. یک احتمال دیگر این است که چنین سیاره‌ای، ‌یک سیاره کوچک صخره‌ای دارای اتمسفر حجیم بوده و بعد بر اثر فعالیت‌های آتشفشانی بر حجمش افزوده شده است.

با همه این نظریه‌ها،‌ هنوز به نظر می‌رسد یافتن این سیاره، ‌از گام‌های نخست در یافتن سیاره‌های قابل حیات باشد. با این که این سیاره، به دلیل این که به نظر می‌رسد گرمای کمی از ستاره‌اش،‌ علیرغم فاصله کم می‌گیرد،‌ همچنان مرکز توجه برای پیدا کردن حیات قرار گرفته، ‌اما باز به اعتقاد بسیاری از ستاره‌شناسان،‌ عوامل دیگری مانند فشار اتمسفری بالا، ‌مانع از زندگی از نوعی که می‌شناسیم بر روی این سیاره می‌شود.

در مجموع،‌ این کشف، با وجود همه نظریات حتی متناقضی که وجود دارد، ‌علاوه بر این که دانشمندان را بر آن داشته که به بررسی این ابرزمین بپردازند، راهی تازه برای یافتن سیاره‌های قابل حیات دیگر و به نوعی امیدی تازه در این راه پدید آورده است.




کلمات کلیدی :اکتشافات نجومی